ENIGE TIJD geleden maakte ik gewag van een positieve ervaring en nodigde u allen uit dit voorbeeld te volgen en de Amigoe te vullen met goed nieuws. Helaas bleef het tot nu toe bij mijn oproep of ik moet een brief hebben gemist, in dit geval mijn excuses. Niet dat mij in de tussentijd niets positiefs is overkomen, hoor. Maar als ik al mijn positieve ervaringen met u via een ingezonden brief zou delen paste de krant niet meer door uw brievenbus (waar Nieuwe Post overigens nieuwe eisen aan heeft gesteld: past het niet dan heeft u pech gehad).

Maar goed, terug naar de feiten. Wat is mij nu weer overkomen? Afgelopen dinsdag waren wij (mijn gezin van vijf personen) aan het eind van de dag met de boot op zee om te onthaasten en te proberen een vismaaltijd te vangen toen plots de motor rare kuren ging vertonen, zoals wisselend toerental en afslaan. We schrokken ons rot en zagen al visioenen van op de rotsen geslagen boten en bloedige verwondingen. Wij op zoek naar hulp maar het was opvallend rustig op het water. Het leek wel of er iets anders te doen was vandaag (afscheidsparade carnaval?). Gelukkig was er een schip buitengaats dat zag dat wij met onze vlag aan het zwaaien waren en dat schoot meteen te hulp. Hier komt het positieve nieuws in dit dramatische verhaal. De bemanning van deze boot heeft ons meteen op sleeptouw genomen en ons naar onze veilige haven gesleept. Ze maakten nog een geintje van: ‘hebben we in ieder geval iets gevangen vandaag’.

Jongens, wij willen jullie van harte bedanken voor de spontaan aangeboden hulp en jullie zijn van harte uitgenodigd om aanstaande zondag om 13.00 uur met ons een biertje te drinken op de steiger bij Barbara Beach. Het gaat dus om de bemanning van de Sea Ross met tussen de woorden Sea en Ross een afbeelding van een zeepaardje. Als we geluk hebben en onze boot doet het weer zijn wij dus met de Cabimar NC1076 en als onze boot het niet doet zijn wij om 13.00 uur op de steiger met een bord ‘masha danki Sea Ross’. Dat kan niet missen toch?

PETER DE VRIES

Curaçao