Curaçao heeft vijf natuurlijke havens en de belangrijkste daarvan is het Schottegat. Het Schottegat is een natuurlijke binnenbaai, die met de zee is verbonden door de St. Annabaai, een natuurlijk kanaal, 1.280 meter lang en op zijn smalst 90 meter, met een vaargeul waarvan de diepte variëert van 15 tot 24 meter.

Tekst: Jack Schellekens

CPA, Curaçao Ports Authority N.V. is eigenaar van de meeste werven en het gebied grenzend aan de haven. CPA is verantwoordelijk voor de commerciële ontwikkeling van de haven en is tevens de hoogste havenautoriteit.

Alle diensten ten behoeve van schepen en goederen, vanaf het moment dat ze de haven binnenvaren tot het moment van vertrek, worden verleend door ISO-gewaarmerkte maatschappijen. Van de havenautoriteit tot het sleepbootbedrijf, van de stuwadoor tot de agent, al deze dienstverleners hebben een officieel ISO-certificaat. Het ISO 9001-certificaat is het internationale keurmerk voor het kwaliteitsmanagementsysteem. Eisen en tevredenheid van de klant en continu verbeteren zijn hierbij de sleutelwoorden.

Bovendien is de haven van Curaçao door de Caribbean Shipping Association (vertegenwoordiger van alle scheepvaartlijnen) zowel in 1997 als in 2000 tot de meest betrouwbare en efficiënte haven van het Caribisch gebied uitgeroepen.

De Curaçaose haven heeft meer dan 200 directe en indirecte verbindingen met havens over de hele wereld, van het Caribisch gebied tot het Verre Oosten.

Sleepbootbedrijf KTK

Toen de Nederlanders in 1634 een handelspost op Curaçao vestigden, konden ze niet vermoeden

dat Curaçao zou uitgroeien tot het handelscentrum van het Caribisch gebied dat het nu is.

Tot 1985 werden sleepdiensten verricht door de ‘Curaçaose Scheepvaart Maatschappij’ (CSM) die onderdeel was van Shell.

In oktober 1985 kreeg Curaçao Ports Authority van de Curaçaose overheid de supervisie over de nieuw opgerichte Curaçao Towage Company (CTC), lokaal bekend als Kompania di Tou Kòrsou (KTK). Sindsdien heeft de KTK zich ontwikkeld tot een zichzelf bedruipende, succesvolle onderneming. Goede strategische planning, een duidelijke visie en aanzienlijke investeringen hebben geleid tot de huidige hoge standaard en de mate van professionaliteit.

Vanaf de late jaren negentig ging KTK zich voorbereiden en begon men te investeren in materialen en mensen, met het doel om haar diensten uit te breiden naar internationale wateren.

Uitgebreide training bij gerenommeerde Nederlandse maritieme scholen in combinatie met jaren van bestaande ervaring, leverden een zeer ervaren team van professionals op. In 1999 boden de sleepboten al diensten in internationale wateren.

In 2004 breidde KTK haar activiteiten uit naar alle havens van Curaçao, waardoor zij het voornaamste sleepbootbedrijf van Curaçao werd. In 2005 werd begonnen met het uitbreiden van de vloot. Plannen om meer sleepboten te verwerven zijn al in voorbereiding om zeker te zijn van een volgende groeispurt. Momenteel beschikt KTK over een vloot van negen moderne sleepboten.

Curaçao Port Services (CPS)

Curaçao was de eerste in de regio die in 1982 een containerhaven bouwde. De CPS bestuurt de containerhaven en andere vrachtfaciliteiten in de haven. De containerterminal is 120.000 vierkante meter (12 ha). De CPS zorgt 24 uur per dag voor de afhandeling van containers en andere vracht, met name voor activiteiten als het laden en lossen, de overslag, opslag en koeling van goederen en de bewaking van de kades en bijbehorende warenhuizen, kantoren en koelstation.

In 1998 behaalde de CPS, als eerste Caribische stuwadoor, het ISO-certificaat voor al haar administratieve en operationele activiteiten. De CPS is onlangs NEN-ISO 9001-2000 gecertificeerd.

Onder de vele faciliteiten voor de afhandeling van vracht horen een containerkade van 500 meter, een multi-functionele kade van 900 meter met een totaaloppervlak van 30.000 vierkante meter, een mobiele en twee vaste containerkranen (elke kraan met een capaciteit van 40 ton), faciliteiten voor het opstapelen van containers, een weegbrug, koelfaciliteiten en vorklift-trucks met een capaciteit van 2.5 tot 25 ton. CPS huurt de terminal en de installaties van CPA.

Marinebasis Parera

Vanwege bezuinigingen in de jaren 1913 - 1930 bij de Koninklijke Marine (KM), werd de permanente stationering op Curaçao opgeheven. Dat leverde een gevaarlijke situatie op. Na een brutale overval door de Venezolaanse revolutionair Rafaël Urbina, keerde de KM in 1929 hals over kop terug op Curaçao. De KM stuurde de ‘Hr. Ms. Kortenaer’ naar Curaçao met mariniers om de orde te herstellen en van nu af aan bleef de marine op Curaçao.

De marinebasis Parera is gegroeid uit een kleine werf van de marine. Deze werf bouwde sinds 1914 motor-torpedoboten, MTB’s, voor de bestrijding van de Duitse onderzeeboten. In 1944 werd de werf omgedoopt tot Marinebasis Parera. Inmiddels was er ook de Nettendienst gevestigd. Deze spande stalen netten voor de St. Annabaai, om torpedo’s af te weren. In 1947 werd de basis als gevolg van bezuinigingen gesloten, maar toen in 1950 de Marine de defensie van de Antillen op zich nam, kreeg Parera eerherstel. De basis werd opgeknapt en in 1955 was ze weer volop in bedrijf. Tussen 1958 en 1963 werd zij om politieke redenen opnieuw gesloten, doch daarna groeide Parera uit tot de belangrijkste marinebasis op Curaçao.

Overige havens

In 1913 werd Fuikbaai in gebruik genomen. Er zijn twee ligplaatsen: een voor het laden van fosfaat en een voor het lossen van explosieven en rivierzand.

Caracasbaai werd in 1927 ingericht als oliehaven. De Caracasbaai werd gebruikt voor het laden van tankers en het afmeren van grote cruiseschepen. Caracasbaai heeft ook een lokale vissershaven.

Voor het opslaan en laden van lichte olieproducten werd in 1928 Bullenbaai aangelegd. In 1974 werd deze omgebouwd tot Curaçao Oil Terminal (COT).

Een eenvoudig aangelegde haven is de haven van Sint Michielsbaai. Deze is bestemd voor schepen die een gevaarlijke lading vervoeren, besmettelijke ziekte aan boord hebben of wachten op een ligplaats. Michielsbaai heeft eveneens een lokale vissershaven.

Vrije Zone

De Harbor Free Zone is de belastingvrije zone bij de haven en is de grootste van het Caribisch gebied. De zone is een groot gebied waar goederen opgeslagen, verpakt, tentoongesteld en verkocht kunnen worden. Het is een distributiecentrum voor textiel, schoenen, parfum, farmaceutische producten en vele andere artikelen voor de groot- of detailhandel met aantrekkelijke belastingvrije prijzen. De Harbor Free Zone ligt binnen een afgebakend gebied van 23 hectare. Het voornaamste deel van bedrijven binnen de Harbor Free Zone bestaat uit handelsmaatschappijen die producten uit de Verenigde Staten, Europa en Azië in het Caribisch gebied en Zuid-Amerika verhandelen. Behalve handelsmaatschappijen zijn hier ook maatschappijen gevestigd die in opdracht diensten als opslag, distributie en orderverwerking verzorgen.

Veerbootverbinding

‘Almirante Luis Brion’

In september 1973 kwam een geregelde veerbootverbinding tot stand tussen Curaçao, Aruba en Venezuela die onderhouden werd door de Venezolaanse veerboot ‘Almirante Luis Brion’.

Het schip kon 1200 passagiers en 120 tot 140 auto’s vervoeren. Tevens waren er 40 hutten beschikbaar, een modern ingerichte eetsalon en een groot cafetaria met zelfbediening. De vaartijd Curaçao - Venezuela bedroeg ruim drie uur. In de eerste jaren werden per jaar gemiddeld 60.000 passagiers, ruim 8000 auto’s en 4000 à 5000 vrachtwagens vervoerd. Door de eerste grote devaluatie van de bolivar in 1983 verminderde het aantal passagiers drastisch en werd de veerdienst gestaakt.

‘Chogogo’

In 2001 werd gestart met een veerbootverbinding tussen Bonaire en Curaçao vice versa met de catamaran ‘Chogogo’. Het vaartuig was blijkbaar niet bestand voor haar taak , want door de ruwe zee tussen de eilanden was de Chogogo regelmatig buiten dienst voor onderhoud, soms zelfs voor enige weken. Deze veerbootverbinding duurde slechts anderhalf jaar en de veerboot werd te koop gezet.

Antillean Scrap

Aan het Schottegat (Baai van Macola) is ook een metaalsloperij gevestigd, genaamd Antillean Scrap. Bij Antillean Scrap werken 12 mensen in vaste dienst. Het bedrijf verwerkt ijzer en niet-ijzer houdende metalen, zoals bijvoorbeeld aluminium en koper. Het te verwerken materiaal bestaat uit afgedankte auto’s, witgoed van de vuilstortplaats en afval van de Dokmaatschappij, de Curaçao Oil Terminal en van de Isla.

De metaalversnipperaar kan ongeveer 100 kubieke meter verwerken en de schaar kan ongeveer 125 kubieke meter knippen. Het ijzer wordt geëxporteerd naar Taiwan en Mexico en de niet-ijzerhoudende metalen gaan naar Nederland.