| ‘Lol op het podium, los in de zaal’ |
|
|
|
| zaterdag, 06 oktober 2012 06:00 | |||
|
Percussionist Roël Calister heeft sinds 2005 succes met zijn eigen versie van traditionele Caribische ritmes. Zijn band Kuenta i Tambú treedt regelmatig op met de Tambutronic Sessions, feesten waarin de tambú gecombineerd wordt met dancemuziek. Na optredens op Aruba staat hij komende week in Zanzibar op Curaçao en de Spice Beach Club op Bonaire. “Er is niets beters dan gewaardeerd worden door je eigen mensen.” Tekst: Otti Thomas Soms duurt het even voor het publiek tijdens optredens van Kuenta i Tambú (KiT) durft te dansen. Maar in poppodium de Supermarkt in Den Haag wordt er vanaf het eerste tot het laatste nummer enthousiast gedanst. In ruil voor de nieuwe cd danst een groepje meiden zelfs even tussen de bandleden: Roël Calister, Diamanta von Lieshdek, Vernon Chatlein, Mathias Holzner en Tshepo Pietersz. “Overal reageert men anders”, zegt Calister. “In Amsterdam begint iedereen meteen te dansen, in andere plaatsen kijkt men de kat uit de boom en wacht men tot wij zeggen: ‘Nu gaan we dansen’. KiT is natuurlijk ook een rare combinatie. Er is een dj, er zijn trommels en percussie-instrumenten, we zingen en rappen in het Papiamentu en we geven heel bewust een culturele inhoud aan ons optreden. Mensen vragen zich af wat het is. Maar bij het derde nummer is het meestal duidelijk en gaat iedereen los. Het is geen muziek voor bij de afwas of op een rustige zondagmiddag, maar het is perfect voor festivals en clubs, al is dat misschien een beetje oneerbiedig om van je eigen muziek te zeggen.” Zenuwachtig is hij niet, zegt Calister een uur voor het optreden en de presentatie van de nieuwe EP Jackhammer. Hij heeft er ook geen tijd voor. Samen met de andere bandleden draagt hij de zware trommels en andere instrumenten naar binnen en stelt ze op voor de soundcheck, waar het publiek in nabijgelegen café’s van mee kan genieten. “Als ik bezig ben met promotie en het plannen van optredens, kan ik zenuwachtig zijn, maar op het moment dat ik naar een optreden vertrek, voel ik me prima. We hebben ons goed voorbereid en deze set ook al een paar keer gespeeld. Ik moet alleen opletten dat we niet routinematig spelen. Het criterium is dat we elke keer alles geven. Wat het gemakkelijker maakt, is dat we op het podium lol maken met elkaar.” Kindershows Aan de basis van Kuenta i Tambú (Verhaal en Tambú) ligt het idee van Calister en Wijnand Stomp om kinderen op Curaçao en in Nederland bekend te maken met de traditionele ritmes van het Caribisch gebied en hen mee te laten spelen. De optredens bevielen zo goed, dat Kuenta i Tambú werd opgericht, een nieuwe band aangevuld met Calisters medebandleden uit At’Awó. De kinderconcerten werden voortgezet, maar de band richtte zich ook op een volwassen publiek. In 2009 werd de cd E Kalakuna uitgebracht, geschreven door Calister en Marvin Snijders. In 2011 volgde een naamloze EP met vijf nummers van Calister en Clifford Goilo in samenwerking met Orange Grove, rapper Rusted Braces en dj Javier Estrada. De invloed van elektronische dance muziek, waar Calister zelf veel naar luistert, nam daarmee enorm toe. “Ik heb jarenlang de traditionele tambú gespeeld, het zijn mijn roots, maar op een gegeven moment wilde ik daarmee gaan experimenteren. Mensen die weten dat ik ook de traditionele wijze beheers, respecteren dat. De tambú is de inspiratie, de electronics zijn de variatie. Daarom noemen we de muziek tambutronics.” Tijdens het optreden in Den Haag blijkt dat Jackhammer in het verlengde van de laatste EP ligt. Het nummer is harder en nog meer beïnvloed door dance muziek, inclusief rauwe samples en hoge pieptonen. Maar de grote trommels en andere percussie-instrumenten worden live gespeeld en zijn onmiskenbaar Caribisch. Dat geldt ook voor het Caribische Engels van zangeres Diamanta, die samen met Calister en Goilo de tekst schreef. Voor de EP hebben Calister en Goilo weliswaar de instrumenten ingespeeld, maar op het podium krijgt het nummer een extra dimensie. “Bij live-optredens geven de andere bandleden er een eigen draai aan, waardoor het energieker wordt”, aldus Calister. De voorman van Kuenta i Tambú houdt ook de traditie in ere. Tijdens het optreden is er ook ruimte voor een traditionele maar toch eigentijdse tambú. “Ik vind het ook belangrijk dat er gezongen wordt in nummers, omdat de traditionele tambú altijd maatschappij-kritische teksten heeft. Wij geven een komische draai aan dingen. Onderwerpen waar we zelf om kunnen lachen. Soms maken we mensen een beetje belachelijk, maar altijd met een knipoog.” Verenigde Staten Kuenta i Tambú heeft genoeg materiaal voor een volledige nieuwe cd, maar Calister voelt ook veel voor het uitbrengen van meer EP’s met slechts een of twee nummers, aangevuld met remixes. Dat is ook het geval met de EP Jackhammer, waarop vijf zeer uiteenlopende remixes van het nummer staan. “Het zijn remixes door dj’s die ik erg respecteer. Leuke guys, die goed bezig zijn. Als je in de huidige muziekindustrie een cd uitbrengt, geef je daarmee al je nummers in een keer weg. Dj’s geven vaak ook alleen EP’s uit.” Daarnaast is er de onweerstaanbare drang om op te treden, om te beginnen op Curaçao, Aruba en Bonaire. “Ja, eindelijk”, zegt hij. “De afgelopen jaren hebben we veel in Nederland en Europa gespeeld, maar nu is het zover. Finally it’s gonna happen. Het leukste is om door je eigen mensen gewaardeerd te worden. Ik ben erg benieuwd.” Op de langere termijn staan er nog optredens in Parijs op de agenda en een terugkeer naar de Verenigde Staten, waar Kuenta i Tambú enkele weken geleden op een festival stond. “Het was te gek. Beter dan verwacht. Het publiek ging helemaal los. Het was pas achteraf dat ik besefte, hoe ongelofelijk het is dat we dit meemaken. De Tambutronic Sessions zoals in Den Haag en Amsterdam, willen we ook in meer steden doen. Gewoon ons eigen feestje met dj’s en acts waar we respect voor hebben. Mijn grootste droom is een tour van zes maanden. Met zijn allen in onze bus en dan naar Duitsland, Frankrijk, Engeland, overal. En als het kan, dan ook in de VS, in zo’n zelfde bus. We zetten alles op alles om door te breken. En we willen het ook allemaal heel erg graag.”
KADER: Roël Calister (Curaçao, 1979) heeft altijd willen drummen. In lijn met de Caribische traditie maakte hij zelf trommels van alle materiaal dat voorhanden was, dromend van een toekomst in een rockband. Na zijn middelbare school studeerde hij Finance and Accounting in Nederland, maar na het behalen van zijn diploma schreef hij zich in aan het Rotterdams conservatorium, waar hij zich specialiseerde in jazz-percussie en vervolgens in latin-percussie. Gedurende zijn carrière speelde hij met veel bekende muzikanten, waaronder zijn zus Izaline, mezzosopraan Tania Kross, Randal Corsen, maar ook de Nederlandse Alain Clark. Afgelopen jaar werd een aantal van zijn nummers samen met die van Corsen gearrangeerd en gespeeld door het Rotterdams Philharmonisch orkest. “Het is te gek om je eigen muziek te horen met strijkers en al die klassieke instrumenten.” Hoewel hij zijn inbreng als drummer, achter op het podium, leuk vind, voelt hij zich ook vlak voor het publiek op zijn plaats. “Ik ben geen zanger, maar als ik voorin sta, weet ik wel wat ik het publiek mee wil geven. En daarom lukt het.” Kuenta i Tambú is niet zijn enige project. Hij blijft ook in andere bands spelen en heeft bovendien sinds 2005 goedlopende drumschool Rhythmical Concepts in zijn woonplaats Haarlem. Hier geeft hij samen met een aantal andere bekende percussionisten drumles aan kinderen, maar ook onder volwassenen zijn de teambuilding drumsessie erg populair. Calister kan Shell, ABN AMRO en Nike tot zijn klanten rekenen.
|








