Home Ñapa Ñapa ‘Overal gewoon induiken’
‘Overal gewoon induiken’ PDF Afdrukken E-mail
zaterdag, 19 januari 2013 00:00

Tekst: Lisette Keus Duikinstructeur

 

Jo Willems liet zijn veilige en vertrouwde leventje in Nederland achter zich en sprong hier letterlijk in het diepe. Daarnaast begon hij met schrijven en in oktober bracht hij zijn derde boek uit, een verhalenbundel van zijn ervaringen als duikinstructeur op Curaçao: ‘De dubbele windsor’. Willems maakte van zijn hobby zijn beroep en van zijn passie zijn hobby. Je zegeningen tellen, doen en genieten, dat is waar het volgens Willems om draait.


Oog van de naald

De eerste keer dat Willems op Curaçao was werd hij verliefd op het eiland. Hij nam drie maanden op als sabbatical en ging hier aan de slag als duikinstructeur. Toen hij eenmaal terug was in Nederland en door complicaties van een operatie op de intensive care belandde, wist hij het zeker: “Nu doe ik alleen nog maar dingen die ik leuk vindt.” Hij doekte alles op in Nederland en vertrok naar Curaçao om als duikinstructuer te gaan werken bij de duikschool bij Jan Thiel, Scooba Doo.

“Dingen komen op je pad, niet voor niets, daar ben ik van overtuigd. Toen ik op de IC lag werd ik op een gegeven moment ‘s nachts wakker van een verpleegster die aan mijn infuus zat. Ik vroeg haar wat ze deed en ze zei dat het wel goed was. Het enige wat ik kon zeggen was ‘stop’, wat ze dus ook deed. Later bleek dat ze iets wilde toevoegen waar ik heel heftig op reageer, ik was voor de tweede keer door het oog van de naald. Toen ben ik echt gaan nadenken”, vertelt Willems.


Gewoon doen

Hij begon te werken als instructeur en zijn ervaringen op te schrijven. In eerste instantie op allemaal losse briefjes. Soms kwam hij thuis met beide zakken vol, legde die dan naast de computer en begon te schrijven. “Ik verzamel losse briefjes met gebeurtenissen en quotes die ik gedurende de dag opschrijf, zelfs onderwater heb ik een leitje waar ik gedachten opschrijf - als het moment het toelaat. De verhalen liet ik weleens aan mensen lezen, maar ik had er eigenlijk nooit over nagedacht er een boek van te maken. Tot verschillende mensen zeiden: ‘doen’. Zelf geloofde ik er niet echt in, dus toen heb ik het in eigen beheer gedaan.” Willems sprong wederom toch in het diepe, maar hield zelf de controle. De duikinstructeur in hem, de schrijver in hem ontwikkelt zich nog, aldus Willems zelf. “Het is eigenlijk een uit de hand gelopen hobby. Schrijven is echt een vak dat je moet leren. Je groeit erin door het te doen. Ik zie het ook bij mezelf: verandering in stijl, ik ben veel beeldender gaan schrijven. Ik probeer altijd zo te schrijven dat een ander ziet wat je wilt. Ik ben totaal niet literair onderlegd, maar ik vind schrijven zo leuk. Het zoeken naar woorden, iets moois zeggen en je eigen beleving vertellen. Soms kan ik er zo in opgaan dat ik helemaal in mijn eigen wereld ben. Je moet er wel goed tegen kunnen om een ‘loner’ te zijn, maar als duikinstructeur ben ik aan de andere kant weer de hele dag bezig met mensen, waardoor het ook wel lekker is. Zo heb ik van beide werelden iets.”


De verhalen

Zijn verhalen zijn toegankelijk en humoristisch. “Ik probeer altijd humoristisch te zijn en nooit te kwetsen. Ik laat dus ook altijd mijn verhalen eerst lezen door iemand van hier zodat ik zeker weet dat ik geen blunder bega. Ik heb weleens iemand een compliment gegeven en gezegd dat ze een leuk smoeltje had, maar dat viel helemaal verkeerd, dat vatte ze anders op omdat het hier iets negatiefs heeft.” Willems lacht. “Oeps, dat was natuurlijk niet de bedoeling. Wel wil ik een beetje kritisch blijven naar de dingen die hier gebeuren, dus dat doe ik ook. Maar het belangrijkste doel is toch het duiken te promoten, de duikveiligheid te bevorderen en de mooie dingen van Curaçao te laten zien. Ik heb niet de illusie om een bekende auteur te worden hoor, eigenlijk schrijf ik voornamelijk voor mezelf, maar anderen vinden het ook leuk. Het is herkenbaar, denk ik. Maar natuurlijk is het leuk om positieve feedback te krijgen. Ik vind het belangrijk dat je soms even stilstaat en je zegeningen telt. Je moet elke dag genieten. Elke dag fluitend naar je werk - hobby in mijn geval.”