Home Ñapa Ñapa ‘Verdrinken is onmogelijk’
‘Verdrinken is onmogelijk’ PDF Afdrukken E-mail
zaterdag, 09 februari 2013 00:00

Het is goed toeven in het pierenbadje van zomaar een zwembad in de Verenigde Staten. De peuters poedelen naar hartenlust. Het water is kristalhelder en warm. Een enkele papa geniet van de aanwezigheid van veel meer mama’s. Aan de schaduwrijke rand van het badje houdt een badjuffrouw het gespetter in de gaten. De badmeester heet in Amerika niet voor niets ‘life guard’, verdrinken is onmogelijk.

Tekst en foto’s: Marius Bremmer

 

We kennen allemaal wel de bordjes bij de zwembaden van onze grote hotels, waarmee gasten gewezen worden op het ‘No life guard on duty’. Dan dus ook geen aansprakelijkheid van het hotel bij calamiteiten. Elke hotelgast tekent bij het inchecken voor afhandeling van juridische problemen naar lokaal recht. Gelukkig maar, want als de Amerikaanse regels van aansprakelijkheid op onze eilanden zouden gelden zou het er bij de pool en op de beach heel anders aan toe gaan.


Bijna-verdrinkinge
n

Cijfers over verdrinkingen of bijna-verdrinkingen op Curaçao of Aruba zijn er niet, maar jaarlijks verdrinken in Nederland zo’n 25 kinderen. Een veelvoud overleeft maar ternauwernood een bijna-verdrinking. Zwembaden, zwemparadijzen, recreatieplassen en stranden blijken voor Nederlandse en vooral voor allochtone kinderen een toenemend gevaar. In de Verenigde Staten, waar juridische aansprakelijkheid een schaduw over het openbare leven werpt, speelt deze hele problematiek niet. Ouders moeten in het zwembad gewoon met de neus bovenop hun kinderen zitten, ook daar waar al intensief toezicht is van zwembadpersoneel. Vlindertjes, zwembandjes en kurkjes zijn domweg verboden; ze vormen - zo heet het - een valse geruststelling tegen verdrinking. Badmeesters in de VS nemen als het om veiligheid gaat simpelweg geen enkel risico.


Kliere
n

We zijn in het door hoge bomen omzoomde zwembad ‘Bee Meadow’ (Bijenweide) in het landelijke buurtschap Hanover in de staat New Jersey. Alleen drukke activiteiten in de hogere luchtlagen verraden de nabije aanwezigheid van vliegvelden bij de metropool New York. De zaakjes in het zwembad zijn goed voor elkaar. Het is er, in tegenstelling tot menig Nederlands bad, heel veilig; een situatie waarbij diefstal, pesterijen of groepen jongens die meisjes ongewenst intiem lastigvallen en de sfeer verzieken is ondenkbaar. Het betreft hier geen particulier of privébad, de gemeente Hanover is eigenaar van het bad en van het terrein van 75 acres. Zwembadmanager Pete Hawkins: “Van ons zwembad zijn 750 gezinnen en 150 alleenstaanden lid, dat is het maximum. Alleen leden hebben toegang, losse kaartjes zijn niet verkrijgbaar. Daarmee zijn de meeste ordeproblemen opgelost”, zegt Hawkins, “want we ontbieden gewoon de ouders van klierende kinderen of snotapen die niet luisteren naar de badmeester. Uiterste sanctie is het simpelweg intrekken van het lidmaatschap.”


Reanimati
e

De wetgeving van de staat New Jersey bepaalt aan de hand van het aantal vierkante meters, hoeveel life guards (toezichthoudend personeel) verplicht aanwezig moeten zijn. “Dat geldt voor alle zwembaden en zelfs voor het zeestrand”, zegt Hawkins. Aan alle zijden van ‘Bee Maedow’, een z-vormig bad, bevindt zich een badmeester (m/v) op een hoge stoel. Een parasol beschermt het toeziend personeel tegen de zon, die wat felheid betreft niet onder doet voor die van midden-Spanje. “In het zwembad zijn op dit moment negen ‘life guards’ aanwezig”, legt Hawkins uit. “Zes zie je op hun stoel zitten bij het grote bad, één zit er bij de ‘baby pool’ (het pierenbadje) en twee hebben er pauze. Elke drie kwartier wisselen de life guards van positie.”

Life guard word je niet zomaar. Iedere life guard moet met succes een cursus hebben gevolgd bij het Rode Kruis. Daarnaast moet iedereen een reanimatie-certificaat hebben en elke twee jaar een opfriscursus reanimeren doen. “Bij het zwembad hebben we uiteraard een defibrilatie-apparaat om te reanimeren.” Alles bij elkaar levert dat de - meestal jonge - life guards een betaling op van pakweg 10 euro per uur, met een toeslag voor de bezitters van het diploma van veiligheidsinstructeur voor zwembaden. Het zwembad zorgt uiteraard voor gratis zonnebrandolie voor het personeel.


Onwee
r

In de betegeling van de paden en van het zonnedek staat herhaaldelijk met duidelijke letters dat rennen niet toegestaan is, alleen lopen. ‘Walk, don’t run!’ en anders grijpt het personeel direct in. Hawkins onderbreekt het gesprek zelfs een enkele keer door hard op zijn fluitje te blazen bij het zien van blote voeten met een te snelle tred.

In het water zijn geen duikbrillen, snorkels, speeltjes, vlotten of ballen toegestaan en wie met een zwemmaatje acrobatiek beoefent wordt meteen afgefloten. De ‘Bea Meadow Pool’ is om in te zwemmen en het personeel straft elk risicogedrag onmiddellijk af. De Amerikaanse regels rond aansprakelijkheid, rechtzaken en hoge schadeclaims beheersen het badleven. Hawkins: “Mocht er toch een ongeluk gebeuren, dan moeten we hier ook deugdelijk materiaal hebben om verder te handelen. Daarom staat daar een brancard, waarmee ook de nek van een eventueel slachtoffer gefixeerd kan worden. Met het personeel trainen we er regelmatig mee, want de aanwezigheid van de brancard op zich is natuurlijk ook weer niet genoeg. We hebben zelfs een speciale EHBO-kamer, waar we meestal van doen hebben met badgasten die door de zon verbrand zijn.”

Het onweert nogal eens in New Jersey. Rommelt het ergens in de verte, dan fluiten alle life guards de badgasten direct het water uit. “We krijgen hierover weleens verwijten, maar de wetten van de staat New Jersey gebieden het ook. Pas dertig minuten na de laatst hoorbare donder mag het publiek het water weer in. Zien we bliksem, dan moet iedereen zelfs het terrein verlaten.”


Duike
n

De hoge duikplank van ‘Bee Meadow’ is gesloten. Hawkins herinnert zich nog goed waarom. “Er was eens een life guard die na afloop van zijn dienst een duik nam en daarbij zijn grote teen over de bodem schaafde. Stel je voor dat het een gewone badgast was geweest. Uit voorzorg hebben we de hoge duikplank toen maar gesloten.” Waar duiken vanaf de kant wel en niet is toegestaan is gezien de vele duidelijke borden overal in het bad zelfs voor een blind paard duidelijk. Hawkins noemt het enige andere incident dat opborrelt uit zijn geheugen. “Er was eens een dame die struikelde over een spleet tussen twee tegels en daarbij haar pols brak. Onze verzekering heeft toen moeten uitkeren. Zoiets overkomt ons natuurlijk niet weer.”

Ook de kwaliteit van het water houdt Hawkins nauwgezet in de gaten. Zelfs om het uur neemt hij monsters uit het pierenbadje, want daar is de grootste kans op ongerechtigheid in het water. Met pilletjes in flesjes controleert hij het water op verontreinigingen om daarna binnen de grenzen van het toelaatbare eventueel meer chemicaliën aan het water toe te voegen.


Noodkno
p

Om te voorkomen dat mensen ziek worden van het zwemwater, zorgt een ingenieus circulatieplan ervoor, dat in zes uur tijd alle bijna twee miljoen liter water gefilterd wordt. Hawkins wijst op een rode noodknop aan de rand van de omheining, die in één klap de pompen van het filtreersysteem kan stoppen. “Dit is de waanzin ten top, maar het komt voort uit een buitengewoon naar ongeluk, dat zich elders in New Jersey ooit voordeed in een pierenbadje. Een babybibs kwam in aanraking met het gat, waardoor het te zuiveren water uit het badje werd gezogen. Daar stond zo’n kracht op, dat de ingewanden van het kindje naar buiten werden gezogen. Overal zijn toen de systemen aangepast, zodat dit nooit meer kan gebeuren. Maar om ooit elke aansprakelijkheid uit te sluiten - terwijl de systemen totaal veranderd zijn - is er dan toch nog die noodknop.”

 

Terug naar het pierenbadje, waar naast het toegangshekje een groot bord met huisregels klare wijn schenkt. Uiteraard moet iedereen voor het zwemmen eerst douchen. Kinderen die nog niet zindelijk zijn, moeten een speciale, nauwsluitende zwemluier dragen, die gelukkig in alle grote supermarkten te koop is. Kinderen met huidziekten, rode of ontstoken ogen, neusverkoudheid en/of oorproblemen mogen het water niet in, net zo min als - de kring wordt ruim genomen - alle kindertjes met enige besmettelijke aandoening. Ook kinderen die bovenmatig verbrand zijn door de zon, open blaren of zichtbare sneetjes in de huid hebben of ergens een pleister dragen zijn ongewenst! Huisdieren zijn in het bad èn in de kleedruimtes niet toegestaan. Gelukkig voor blinden is er een uitzondering voor geleidehonden.

Ook op de stranden speelt veiligheid een grote rol, in Miami Beach is de uitkijkpost van de life guard in stijl gebouwd.
Ook op de stranden speelt veiligheid een grote rol, in Mimai Beach is de uitkijkpost van de life guard in stijl gebouwd.
Regels, regels en nog eens regels!