Home Ñapa Ñapa Soapacteur Hooi wil speelfilm maken
Soapacteur Hooi wil speelfilm maken PDF Afdrukken E-mail
zaterdag, 09 februari 2013 00:00
Everon Hooi in de hal van de studio’s van Endemol: “In één ding lijk ik op ‘Bing’: ik ga voor wat ik wil.”

Gemakkelijk pratend en evenzo gemakkelijk lachend lijkt de Curaçaose acteur Everon Jackson Hooi weinig op het personage Bing uit de meest populaire soap van Nederland, Goede Tijden Slechte Tijden.

Tekst en foto’s: Mineke de Vries Ondanks het feit dat deze niet op Curaçao wordt uitgezonden, is de soap bij velen bekend, via internet of bij mensen die in Nederland woonden. De immens populaire serie van de commerciële zender RTL4 draait inmiddels 22 jaar, versloeg een aantal keren het 8 uur-Journaal en was goed voor een score van twee miljoen kijkers. Hooi vertelt graag over zijn alter ego ‘Bing’, maar ook over andere plannen, die zich op Curaçao gaan afspelen.

Hij komt zojuist van de opnames en stort zich in Grand Café Rumors van Endemol op een stapel tosti’s met pesto. “Ik moet zo namelijk gaan sporten”, legt hij uit. Dagelijks begeeft hij zich van zijn woonplaats Rotterdam naar de opnamestudio van Endemol in Duivendrecht, de ene dag voor een aantal uren, de andere dag draaien ze tien uur achter elkaar met veel wachten er tussendoor. “Een week van tevoren krijgen we de tijden door, dat is dan bepalend voor hoe je de rest van je week kunt invullen.” De meeste opnames worden in de studio gemaakt, behalve enkele buitenopnames in Velsen of IJmuiden.

“We hebben het gezellig samen op de set, maar het blijft werk, mijn vriendenkring is daarbuiten. Natuurlijk hebben we samen veel feestjes en ook afscheidsetentjes elke keer als er weer iemand weggaat.”


Slecht is het leuks
t

Bing Mauricius is één van de favorieten uit de serie. Everon Hooi: “Bing groeide uit van vrij soft naar een egoïstische vent, die gaat voor wat hij wil. Ook al moet hij zijn beste vriend naaien, het maakt hem niet uit, als hij maar krijgt wat hij wil.” Hooi vertelt enthousiast hoe hij ervan geniet om juist die slechte kant te spelen. “De slechtste dingen zijn het leukst! Toen ik Jack moest aanrijden, dat was héérlijk”, zegt hij smakelijk lachend, onderwijl nog een grote hap tosti wegwerkend. Maar, Bing is niet echt ‘slecht’, vindt hij en al handelt hij niet altijd naar de geldende normen, hij heeft altijd een reden. Zo kreeg Jack ervan langs omdat die Bings huwelijk kapot maakte. “Maar ja, ook al heeft hij zijn redenen, zijn keuzes zijn soms wel echt slecht”, grinnikt Hooi. In de gemoedelijke goedlachse acteur is weinig terug te zien van de harde Bing. “Eigenlijk ben ik het tegenovergestelde, maar in één ding lijk ik wel op hem, ik ga voor wat ik wil.”


Ik en mijn fantasi
e

Dat is dan ook de reden dat hij is gekomen waar hij is. Hij wilde het toneel op, dat was zijn droom en die begon op de lagere school. Everon Hooi zat destijds op de Adventschool, gevestigd in de buurt van de Isla, later wat dichter bij huis in Santa Rosa, waar hij met het busje heen ging. “Ik was zeven toen een regisseur uit Peru - een indrukwekkende man - de scholen langsging om kinderen te casten voor een stuk in Sentro pro Arte. Ik ben nog steeds benieuwd hoe die man eigenlijk heette.” Hij schiet in de lach als hij opbiecht: “Ik speelde een vlinder! Maar het maakte me niks uit, ik vond het prachtig dat ik mee mocht doen en ondanks dat we uiteindelijk maar een keer of drie optraden, had ik de smaak te pakken.”

Hooi groeide op in een vrijstaand huisje op een heuvel tussen Jan Thiel en Montaña met zijn moeder, oma en twee ooms. “Ik was altijd buiten, wat wel anders werd toen ik op mijn achtste naar Dordrecht verhuisde met mijn moeder. Ik was op Curaçao eigenlijk altijd alleen, had wel een hond en kat maar speelde altijd alleen, ja ik was een loner, ik en mijn fantasie.” Vrijwel elk jaar komt Hooi terug naar Curaçao, meestal werkgerelateerd. “Omdat ik zo jong wegging, heb ik op het eiland amper vrienden om mee uit te gaan, maar gelukkig zijn er nog wat nichten en neven van mijn leeftijd. Tsja en als ik uitga, ben ik een echte Nederlander, dan ga ik naar Zanzibar of Mambo, waar je door al die toeristen wel snel herkend wordt. Ik krijg natuurlijk opmerkingen dat ik zo ‘verkaasd’ ben, een echt makamba.” In Nederland bestaat zijn vriendenkring uit mensen van allerlei nationaliteiten, behalve Antillianen. “Eenmaal op de middelbare school was er geen Antilliaan meer te bekennen.”


Debuut in De Erfenis

Zonder medeweten van zijn moeder schreef Hooi zich op zijn twaalfde in bij vele castingbureaus. “Ik deed mee aan honderden audities tot de mensen om me heen wat druk gingen uitoefenen dat ik misschien toch iets anders moest gaan doen, maar uiteindelijk kwamen er wat gastrolletjes uit. Ik ben gegroeid binnen die castingbureaus en, het belangrijkste, ze geloofden in me.” Na de mavo ging Hooi naar het Grafisch Lyceum in Rotterdam om zich te bekwamen in audiovisueel vormgeven. “Ik wilde de entertainment-industrie in, voor of achter de schermen, wilde schrijven en formats bedenken en maken. Maar in mijn studietijd werd ik gecast voor de serie De Erfenis, wat mijn debuut betekende. De Erfenis - overigens ook van Endemol - is een achttiendelige dramaserie die op Curaçao speelt. Het gaat om een erfenis die vrijkomt van de familie Heydecooper, die mij als Ciro uiteindelijk geheel ten deel valt.” Het toeval wilde dat de schrijver van De Erfenis, Kennard Bos, ook de (hoofd)schrijver was van GTST. “En op dat moment - we spreken over 2004 - vond men het tijd dat er wat meer kleur in de soap kwam en ik werd daarvoor gevraagd. Ik was na mijn ‘moeder’ in de serie, Chris Comvalius, de tweede allochtoon. Ik vond het helemaal te gek dat ik werd gevraagd. Wel werd ik gewaarschuwd voor de gevolgen: je leven gaat veranderen, je wordt overal herkend en dat heeft impact op je leven. Maar als je erin stapt, overzie je dat eigenlijk niet. Ik had ook gedacht één seizoen mee te spelen, maar ik ga inmiddels mijn negende seizoen in! En ja, het klopt, je kunt nergens meer anoniem verschijnen, je wordt overal aangesproken; je voelt dat er een soort stress ontstaat als je ergens binnenkomt. Het is ook hard werken, je maakt van maandag tot vrijdag vlieguren. Maar daar staat een prachtige job tegenover, je ontmoet veel leuke mensen, je mag naar leuke feestjes, maar vooral, je voelt dat je groeit, dat je steeds weer leert.”


Bing als personag
e

Het personage Bing in Goede Tijden Slechte Tijden is een Surinamer die altijd recht op zijn doel afgaat en die in een eeuwigdurende strijd zit met tegenspeelster Sjors: wel of niet een relatie. Overigens wordt in de serie - ook niet met de huidige Marokkaanse actrices - in het geheel niet op culturele verschillen ingegaan. “Het enige is dat ik wel eens roti heb besteld in café De Koning. Het is meer toeval hoe een karakter zich ontwikkelt. Bing is soms ‘de’ slechterik, maar haalt het niet bij de rasechte Hollandse Ludo, wat écht geen lieverdje is.” Hooi lacht weer breeduit.

Hij heeft er geen problemen mee dat hij voor veel Nederlanders Bing is en daarmee een niet al te vriendelijk imago heeft. “Je hebt er als acteur geen invloed op hoe je personage zich ontwikkelt. Wel blijf ik het apart vinden hoe mensen reageren op wat er gebeurt in de serie. Er zijn echt mensen die zo diep in de serie zitten dat ze fictie en realiteit niet meer kunnen scheiden. Die reageren dan ontzettend heftig en spreken je kwaad aan. Ik ben één keer zelfs via Twitter met de dood bedreigd. Ik heb geretweet dat ik dit echt niet vond kunnen en ja dan gaat het een eigen leven leiden. Het is zelfs een politiezaak geworden. Bang ben ik overigens nooit geweest.”


Speelfilm over 30 me
i

De rol van Bing is niet het einde, want Everon Hooi loopt over van de plannen. “Als ik thuis kom van de opnames van GTST zit ik echt niet op de bank. Ik ben altijd bezig ideeën uit te werken, formats te ontwikkelen, er gaat veel tijd vooraf aan een uiteindelijk product.” Weer op Curaçao gaan wonen zal niet snel gebeuren; wat hij wel wil mét en vóór Curaçao is daar een speelfilm maken. “Het thema wordt 30 mei 1969, de opstand van de arbeiders, een film dus over de politieke conflicten. Ik wil dat gieten in een liefdesverhaal, een Romeo en Julia-setting.” Hooi vertelt over de link die hij heeft met deze geschiedenis. “Ik ben zelf op 30 mei geboren en als kind zei iedereen mij op mijn verjaardag ‘ach wat een zwarte dag om op jarig te zijn’. Ik vond dat heel erg, begreep het niet, tot ik erover ging lezen, mijn moeder me erover ging vertellen.” In Nederland blijven we het hebben over de Tweede Wereldoorlog, aldus Hooi, maar wat is er aan materiaal over de rellen op Curaçao? “Het is een verhaal dat verteld moet blijven worden. Ik wil er een prachtige speelfilm van maken, die de wereld over gaat, die op alle festivals gedraaid wordt.” Voorwaarde vindt Everon Hooi dat het een product wordt van Curaçao zelf, de film moet daar worden gemaakt, daar gefinancierd en het geld moet ook daar worden uitgegeven. Niet een Nederlands product, maar de trots van Curaçao. “Het verhaal zit in mijn hoofd, ik wil het produceren, maken, eventueel ook één van de hoofdrollen spelen, maar niet regisseren. Ik wil er een grote regisseur bij hebben, iemand als Paul Verhoeven, een echte dramaregisseur.”

 

Hooi: “Misschien is 2019 - de 50-jarige herdenking - een mooi moment om zo’n film uit te brengen. Dat lijkt nog lang, maar je kunt zoiets maar één keer maken, dan moet je het goed doen. Het is een gevoelig, geschiedkundig onderwerp. Dat vergt denkwerk, wat wordt op waarheid gebaseerd, wat ga je dramatiseren. Maar daarbij, je kunt prachtige ideeën hebben, maar je hebt er anderen bij nodig. Die moet ik gaan zoeken. Ik ondervond het zelf, je moet in elkaar geloven en elkaar kansen gunnen. Het grootste probleem is nu om het vanuit Curaçao gefinancierd te krijgen.”


Internationale Kinderhul
p

De ambitieuze Everon Hooi is naast zijn werk ambassadeur van de Stichting Internationale Kinderhulp. “Het kwam zomaar op mijn pad. Ik kwam er als vrijwilliger bij via een vriend uit de kerk.” Doel van de stichting is om wees- en zwerfkinderen en verlaten kinderen wereldwijd op te vangen en een thuis te geven. Hooi zamelde kleding in en ging ook mee naar Roemenië. “Geen enkel kind verdient het zo te moeten leven. Ik ben zelf dol op kinderen, mijn neefjes en nichtjes verwen ik gruwelijk, dus ik zet me graag in voor deze kinderen. Maar ook voor hun ouders, want ik weet zelf hoe zwaar het al voor mijn eigen moeder was.” In de trots op zijn moeder komt toch opeens de ‘echte’ Antilliaan naar boven. “Ik heb zoveel bewondering voor haar. Als ik haar niet had gehad, waar was ik dan nu geweest?”


Op zoek naar investeerder
s

Op het moment van het interview is het personage Bing in Goede Tijden Slechte Tijden ernstig ziek. De grote vraag is: gaat hij dood? En, verlaat hij daarmee dus de serie? Hooi geeft geen antwoord, er zit dus niets anders op dan te blijven kijken. Wat betreft de ideeën voor zijn speelfilm: Everon is in mei op Curaçao en hoopt op mogelijkheden om handen en voeten aan zijn filmproject te geven met mensen die er ook voor willen gaan.

 

 

[kader]

 

Everon Jackson Hooi

 

Geboren 30 mei 1982 op Curaçao, in 1990 verhuisd naar Nederland. Volgde in Rotterdam het Grafisch Lyceum.

Bedrijfsfilms en commercials

Hooi speelde in diverse bedrijfsfilms (onder meer KPN, Nationale Nederlanden) en lesvideo’s en had een rol in tv- en bioscoopcommercials (McDonalds, Bacardi).

Theater en film

In het theater was hij onder meer te zien in Heartbreak Hotel Let’s dance van het Onafhankelijk Toneel.

Zijn filmdebuut was in 2006 in de film Doodeind (die een award in de Verenigde Staten kreeg) in de rol van Chris.

Televisie

Vanaf 1998 speelde Hooi (gast)rollen in diverse tv-programma’s, waaronder in de soap Onderweg naar morgen.

In 2003 speelde hij de rol van Ciro Pietersoon in de drama-serie De Erfenis (Curaçao).

Vanaf 2004 speelt hij de rol van Bing Mauricius in Goede Tijden Slechte Tijden.

Publiciteitsfoto van Everon Hooi.