Column: Mag ik ff

Cineast en schrijver René van Nie geeft vijf dagen per week, van maandag tot en met vrijdag, in deze krant zijn geheel eigen visie op allerhande zaken die in de maatschappij spelen. Hij stelt reacties op prijs: vannie@setarnet.aw.
| Het bittere kruis van slecht Nederlands |
|
|
|
| dinsdag, 14 februari 2012 05:59 | |||
|
Opnieuw wordt de alarmklok geluid en opnieuw zal er door de verantwoordelijke mensen niet worden geluisterd. Zo lees ik in Amigoe van afgelopen vrijdag de bevestiging van iets waar ik al jaren over schrijf, maar wat door de Papiamentse maffia als niet ter zake wordt afgedaan. Ook al is het nu eindelijk tot regeringsniveau doorgedrongen en kopt het artikel ‘Onvoldoende beheersing Nederlands beïnvloedt lesinhoud’. En vervolgt: ’De conclusies komen uit een onderzoek van de Commissie Evaluatie Innovatie AOV en staan in de antwoorden op schriftelijke Kamervragen naar aanleiding van de Landsbegroting 2012. Deze commissie constateert dat er bij bijna alle vakken problemen zijn ten aanzien van de Nederlandse taal.’ Je zou zeggen dat dit voor zichzelf spreekt en er haasje repje nu eindelijk iets of heel veel moet worden gedaan om op de lagere school het Nederlands er bij de kinderen in te rammen. Maar daar heb je dus onderwijzers en onderwijzeressen voor nodig die zelf het Nederlands goed beheersen. En daar ontbreekt het in grote mate aan. Ik durf te stellen dat van het onderwijzend personeel dat door Instituto Pedagogico Aruba (IPA) wordt afgeleverd, ruim 50 procent matig tot slecht tot héél slecht in staat is om de kinderen in het Nederlands te onderwijzen, omdat ze dat niet kunnen en dan maar weer op het Papiaments overgaan. Met alle desastreuze gevolgen van dien, want de kinderen komen dan vaak voor grote leerproblemen te staan bij een voortgezette opleiding en zeker bij een studie in Nederland. Maar IPA trekt zich daar niets van aan en op een of andere manier zijn ze onaantastbaar en durft niemand daar in te grijpen. Dat verbaast me niets, want in Amigoe van een dag eerder lees ik dat ‘de jaarlijkse kosten van IPA‘ schrikbarend’ hoog zijn en dat komt onder andere doordat docenten of andere medewerkers op de loonlijst staan die niet bij IPA werken. Nou ja, dat ze sjoemelen wil ik best geloven en ik had ook niet anders verwacht, maar ik lees ook ‘daarnaast wordt het opleidingsinstituut tot nu toe niet verantwoordelijk gesteld voor haar uitgaven. Dit gaat nog op basis van een Ministeriele Beschikking. Hierdoor is IPA zo goed als vrij om nieuwe ontwikkelingen en producten toe te passen’ ofwel om de boel te belazeren. Politiek gekonkel dus en dus staat het IPA ook vrij het Nederlands te verwaarlozen en het Papiaments te propageren, ook al verlamt dat de kansen van de studerende kinderen. Ik zou dit toch wel een vorm van misdadigheid willen noemen, waarbij de rechter ontbreekt om ze te kunnen veroordelen. Maar zoals ik al zei, ondanks de schrikbarende werkelijkheid die in beide genoemde artikelen naar voren komt, zal er niets veranderen. De Papiamentse maffia is oersterk en onaantastbaar. En ik zou graag in discussie willen gaan met mensen die zich door mijn stelling aangesproken voelen. In hetzelfde artikel over IPA lees ik ook - en dat is in wezen een bevestiging van mijn stelling - dat ‘uit een quickscan blijkt dat de oorspronkelijke opleidingen Kleuteronderwijs en Basisonderwijs van IPA qua groei achterblijven bij de afdelingen Nascholing en onderzoek en Maatschappelijke dienstverlening. Er wordt namelijk gesteld dat deze afdelingen enorm zijn gegroeid. Er wordt dan ook gezegd dat IPA in het kader van kwaliteitszorg op een meer creatieve en daadkrachtige wijze moet omgaan met signalen van buitenaf. Ook is een inventarisatie en evaluatie van projecten en programma’s nodig.’ En dan verbijstert het me toch weer dat het werkelijke probleem niet bij naam wordt genoemd en wel dat IPA er qua Nederlandse opleiding een potje van maakt. Kortom, de angst zit er nog steeds in en de maffia triomfeert weer.
|










