Het blijkt ondertussen dat de mainstreet de meest warme plek is op Aruba. Hoe dat komt, weet ik ook niet maar je zweet wat af als je daar probeert te lopen en ik hoor van meerdere mensen dat het soms onhoudbaar is. Daarbij zijn de bomen voor een groot deel ook uit de grond gerukt dus een beetje schaduw is ver te zoeken. Ik heb toch wel te doen met deze winkeliers die nu al enkele jaren volledig aan hun lot worden over gelaten. En ik gun ze van harte een wederopstanding maar helaas, het zal er met die tram toch niet beter op worden. Ondertussen hoor ik niets meer van dat nieuwe wetsontwerp dat onze minister Benny Sevinger wilde invoeren. Dat zou dan betekenen dat alle bussen die toeristen van de boot halen voor een rondrit over het eiland, deze de toeristen verplicht moesten afzetten op de ‘kop’ van de mainstreet zodat ze ofwel de tram moesten nemen ofwel moesten shoppen op weg naar hun boot. Of beiden. Dat idee was in de basis natuurlijk al te dom voor woorden en ik begrijp nog steeds niet dat het uit iemands brein de wereld in wordt gestuurd.

In tegenstelling tot het drama mainstreet schieten ondertussen de winkeltjes in Noord als paddenstoelen uit de grond. Ik verkeer daar zo rond zonsondergang nu vaker tijdens mijn zoektocht naar mooie schaduwen. Inmiddels een project waarvoor ik 100 jaar moet worden, want ik ben nu drie maanden bezig en heb niet meer dan vijf mooie bij elkaar weten te scharrelen. Maar ja, zo kom ik nog eens ergens en kijk mijn ogen uit in, om te beginnen Paseo Herencia. Waar op elk stukje nog onbenutte grond een toko wordt neer gezet tot een minikermis aan toe. Het barst er verder van de karretjes met souvenirs en ander ongeregeld. Loop dan van Paseo naar South Beach waar het zo langzamerhand ook één op één is. Ofwel voor elke toerist een stal of winkeltje. Er blijft geen tegel onbenut en zo ik hoor, kost zo’n lullig karretje aan huur 2000 florin per maand om over de winkelhuur maar niet eens te praten. Dat valt nooit van zijn leven terug te verdienen met wat kraaltjes en armbandjes. Loop dan nog een stuk door, dan kom je terecht op een soort pleintje bij het restaurant Senior Frogs. Daar barst het nu ook van uitgestalde koopwaar. En allemaal hetzelfde. Ik begrijp er geen barst van. Want dan heb je ook nog wekelijks per hotel een ‘koopavond’ in de tuin.

De enige die ver achter blijft bij deze wonderbaarlijke ontwikkeling is de Palm Beach Plaza Mall. Verkeerd gebouwd, door sommige mensen zelfs eng genoemd met die donkere brede gangen en blijkt daarbij net buiten de ‘strip’ te liggen. Daar zit volgens mij, net als de mainstreet, geen toekomst in. Wat valt af te lezen aan het vele sluiten van winkels waarbij er zelfs winkels zijn die na jaren nog steeds niet open zijn gegaan.

Blijvertjes zijn dus de Royal Plaza Mall en de Renaissance Mall en Market Place in de stad. Dan de hele strip in Noord vanaf Senior Frogs tot en met Paseo Herencia. En willen we de mainstreet toch nog een kansje geven, overdek die straat dan zodat de zon geen kans krijgt je daar van de straat te branden. Of laat Benny een wetsvoorstel indienen dat elke bewoner verplicht is twee keer per week te gaan winkelen in de mainstreet en drie keer de tram te pakken op straffe van een week in KIA. Al zal ik dan toch maar voor dat weekje in de lik kiezen.