IJspret en sneeuwballen gooien is natuurlijk tot op zekere hoogte wel aardig maar verveelt snel. Vandaar dat een door de Nederlandse belastingbetaler gesponsord reisje naar de Beneden- en Bovenwindse eilanden altijd welkom is. De minister weet via de handige Bos-atlas dat het hier handelt om tropische eilanden, dus weg met die vrieskou en de luchtige bloemetjesjurk uit de kast gehaald.

‘Dag nieuwe dame van Binnenlandse Zaken en het zonnige hoofdpijndossier Koninkrijksrelaties. En uiteraard sterke vrouw met ongewassen haren en ongestreken veel te wijde mannenpantalon binnen dit Koninkrijk. Ja, wanneer een zwakke vrouw zich noodgedwongen staande dient te houden in deze wrede mannenwereld, dan moet ze wel stevig de broek aan hebben om de lakens uit te kunnen delen.’

‘We hebben elkaar al in januari in Den Haag ontmoet en daarna ben ik nog een tijdje naar Brussel gegaan. Ik kom juist terug uit Berlijn waar ik samen met de door mij ingehuurde en door onze belastingbetalers betaalde consultants, die mijn transparantie en integriteit onderzoeken, het eindrapport aan het voorkoken was.’

‘Ik ben zoals u nu wel weet voortijdig schoolverlater Gerrit S., bijgenaamd de reizende minister-president, en tot nu toe de enige echte constant naar iedere denkbare bestemming heen en weer toerende premier van Curaçao. Dit kan niemand anders me nadoen of ontnemen; de blauwe vogel uit kleumend Amsterdam ligt me bijvoorbeeld na aan het hart, zeg nu zelf, mijn tweede thuis. Een puike business class, goede films, smakelijk eten met een wijntje erbij, daar zult u nu ook wel wat ervaring mee hebben opgedaan Jantje.’

‘Mooi dat u ons schitterende eiland met een kennismakingsbezoekje vereert en het is nota bene nog carnaval ook. Dit is minstens twee weken feesten en geld over de balk smijten en onze arme bevolking houdt wel van een uitgebreid feestje. Het beproefde concept van brood en spelen, dat deden – meen ik – de Romeinen ook al.’

‘En, bevalt Avila? We hebben uiteraard een leuke toeristische bustocht voor u georganiseerd. Onze buschauffeurs kennen alle mooie plekken en zijn erop getraind onze vuilstortplaatsen en treurige armoewijken zorgvuldig te mijden. Dat staat zo slordig en een bijzondere gast moet je toch in de watten leggen en niet veel wijzer maken. Stoort u zich overigens maar niet aan al die krotten langs de straten. Dat is dus maar tijdelijk en ze zijn niet voor bewoning geschikt.’

‘Nou ja, daarna dineren we nog even, in Fort Nassau bijvoorbeeld met uitzicht op die duizenden feeërieke lichtjes van onze stokoude stinkende raffinaderij, die we in het verleden voor slechts 1 gulden hebben gekocht van een Nederlandse multinational en dan zetten we u fluks op het vliegtuig richting Caribisch Nederland. Opgeruimd staat netjes. We houden hier nu eenmaal niet van eigenwijze pottenkijkers uit het buitenland. Ben ik zo transparant en duidelijk genoeg, mr drs Jantje Wilhelmina Elisabeth – zeg maar Liesbeth – Spies? Ben ik zo transparant en duidelijk genoeg geweest excellentie’.