Het is maar hoe je alles interpreteert en in het dromerige kader van je eigen doofpotdenken een plaats geeft. Zo heb ik schaterend moeten lachen om de uitspraken van al die geharde politiekorpsen in Nederland, die na de viering van oud en nieuw rapporteerden dat ‘de jaarwisseling zeer rustig verlopen was’.

Zo waren er in een kleine stad ‘slechts’ zeven politieagenten in het ziekenhuis beland, inclusief een luttel aantal ambulancemedewerkers en brandweerlieden. Wedden dat het in december dit jaar weer gevierde ‘feest’ nog ‘rustiger’ verloopt met slechts enkele voor het leven half-invaliden als bijvangst?

Het is dus maar wat je ervan maakt, maar een ‘rustige’ nacht is in dit verband maar een uiterst relatief begrip. Of neem onze eigen Fuikdag. Inderdaad een bijzonder aardig initiatief, in het verleden geïnitieerd door wat verstokte zeilers. En nu wordt, onverschillig de schouders ophalend, na afloop van het drink- en eetfestijn de enorme rotzooi aan vertrapte bierblikjes en versplinterd glas aanschouwd die is achtergebleven. Talloze vrijwilligers zijn tot nu toe al enige vrije weekenden doende de rommel boven en vooral onder water te ruimen. Daar zwemmen namelijk visjes mensen, ook groeien er algen, weet u wel. Het is mij een raadsel dat je hier nog überhaupt vrijwilligers voor krijgt, die die grote puinhoop van anderen aan het opruimen zijn.

Blijft natuurlijk de hamvraag wie deze praktiserende milieuvervuilers zijn: Curaçaoënaars? Neo-makamba’s die denken dat dit hun eiland is, dus ook hun baai? Opgeschoten jongeren? Het mag in ieder geval duidelijk zijn dat alles verder ‘rustig’ is verlopen. Ligt het aan de milieu-educatie die op onze scholen non-existent is? En volgend jaar? Wedden dat de troep dan nog meer is toegenomen? Vuil trekt nu eenmaal vuil aan.

Dat brengt me meteen op onze nieuwe premier de brave Hodge, die in zijn regeringsverklaring beklemtoonde dat ons onderwijs aan revisie toe is. Inderdaad, dat behoef je niet zelf te verzinnen; je neemt gewoon de regeringsverklaringen van al je vele voorgangers erbij en balkt over nieuwe inspanningen, nieuw onderzoek en nieuwe commissies. Daar is geen geld voor – weet iedereen – geen gekwalificeerd personeel en geen adequaat materiaal. Inmiddels slingeren leerlingen ‘s morgens stoned en met een doorgeladen wapen in hun broodtrommel over het schoolplein. Geen wonder dat die hele aansluiting tussen onderwijs en bedrijfsleven tot dusverre op een fiasco is uitgelopen. Wedden dat die hele revisie binnenkort weer in de onderste bureaulade verdwijnt?

Gelukkig kunnen we tijdens deze korte ‘regeerperiode’ van Daniel Hodge, tot juli, waarin de criminaliteit met hand en tand zal worden aangepakt, rekenen op een lichtpuntje. Over twee maanden wordt besloten wat de locatie van het nieuwe ziekenhuis is, waarna fluks met de bouw kan worden begonnen. Waar overigens geen geld voor is, maar dit terzijde. Wordt het een locatie bij de universiteit, het sompige terrein van de vroegere Amstelfabriek of een renovatie van het antieke stuk wrakhout in Otrobanda? Wie zal het zeggen. En maken wijzelf de officiële opening van dit nieuwe ziekenhuis eigenlijk nog wel mee? Ik denk het niet. Nieuwe patiënten, nieuwe specialisten, nieuw verpleegkundig personeel met een goede aansluiting op de werkvloer zullen door de blinkende gangen flaneren. Dat nieuwe ziekenhuis zien we zelf met z’n allen zodoende helemaal niet. Dan zijn we allang de pijp uit. Wedden?