Deze wereld telt maar vreemde kostgangers. En die worden bijvoorbeeld uitvergroot en opgeblazen in een aardig, weinig pretentieus programma dat door BVN, het Beste Van Nederland, vrijwel iedere avond op de televisie wordt vertoond. Presentator van dit programma, ‘En de wereld draait door’, is ene Matthijs van Nieuwkerk die niet gebukt gaat onder enige kennis als vervelende nutteloze ballast en daarom uitstekend geschikt is in zo’n programma te figureren.

Matthijs: ‘En Tania, Papiamentu, wat is dat eigenlijk? Een taal toch? Is het een mooie taal?’ Gast en sopraan Tania Kross: ‘Ja, zeker hoor, en met heel veel woorden uit het Engels, Nederlands, Frans en Spaans. Nou, en nu hebben we de eerste opera in het Papiamentu gebaseerd op de waar gebeurde roman Slaaf en meester van Carel de Haseth.’ Matthijs: ‘Wie, wat?’ Tania: ‘Carel de Haseth, die heeft het libretto geschreven. Ja, en Randal Corsen, die hier overigens achter de piano zit, stamt ook uit een zeer oude Curaçaose familie.’ Matthijs: ‘En waar gaat die opera dan precies over.’ Tania: ‘Nou, alles waar gebeurd natuurlijk. Mijn overgrootvader was ook een slaaf, dus ik heb recht van spreken.’ Matthijs: ‘Je bent dus een soort ervaringsdeskundige?’ Tania: ‘Ja, het mooiste zou het zijn om de opera op Curaçao op te voeren op het plein van Fort Amsterdam waar de gouverneur woont. Op dat plein werden vroeger de slaven onthoofd en dan werden hun hoofden op een paal gespiest zodat iedereen ze kon zien.’ Matthijs: ‘Juist ja.’ Daarna zong Tania zoetgevooisd een liedje onder deskundige pianobegeleiding van Corsen en inderdaad, ze beschikt over een prachtige stem, dat kan niet worden ontkend.

Een andere vreemde kostganger die deze week het nieuws wist te halen is zekere Carlos Monk. Deze schijnt namens de Pueblo Soberano-actiepartij minister te zijn van Bestuur, Planning en Dienstverlening en kwam in zijn partijgebouw uit de kast met de spontane mededeling dat hij geboren was in Colombia en ‘als ik daar nog zou wonen, ik lid zou zijn van de FARC.’ Dit schoot sterke vrouw van het Koninkrijk en PAR-oppositielid Omayra Leeflang, ditmaal terecht, in het verkeerde keelgat. Met het verheerlijken van terroristen en terrorisme in het algemeen begeef je je nu eenmaal altijd op glad ijs, maar ik neem aan dat Monk vroeger padvinder is geweest en nog steeds nostalgisch terugblikt op de tijden van weleer toen hij met zijn kompanen, waaronder ‘de reizende jongen’ die nu ons land vanuit het buitenland leidt, kampeerde in het Kabouterbos. Dus laten we deze politicus van de koude grond zijn diepe blunder maar vergeven. Het is per slot kersttijd, de enige tijd van het jaar dat je mededogen mag tonen met de droeve figuur van je medemens.

Dus niet getreurd. Binnenkort staat er weer een vreemde kostganger, ook alweer een sterke vrouw van het Koninkrijk, met haar ongestreken herenpantalon en ongewassen, piekerige haren voor de deur van ons tropisch paradijs om zich voor te stellen. Het betreft hier de nieuwe Nederlandse minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Jantje ‘Liesbeth’ Spies. What’s in a name? Spies had zich in het verleden reeds gespecialiseerd in het Koninklijk Huis, dus dat zit wel snor met de relaties zeg ik dan maar. En Piet Hein Donner is sinds gisteren fijn van zijn hoofdpijndossier overzee af. Gelukkig, een frisse wind, zegt men in de wandelgangen in Den Haag, al betwijfel ik of wíj wel zo blij mogen zijn met deze nieuwe vreemde eend in de bijt.